Wychowanie psa – 10 mitów o zachowaniu psa, cz.2 | PsiaRada.pl
Szukaj
Nakarm Psiaka
Nowe zasady dotyczące cookies. Wykorzystujemy pliki cookies, aby nasz serwis lepiej spełniał Państwa oczekiwania. Można zablokować zapisywanie cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Serwis używa informacji zapisanych za pomocą plików cookie oraz innych rozwiązań informatycznych pozwalających na personalizację treści do potrzeb użytkownika oraz w celach statystycznych. Jeżeli nie wyrażasz zgody na ich zapisywanie, powinieneś opuścić stronę lub zmienić ustawienia dotyczące cookies w przeglądarce. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

Wychowanie psa – 10 mitów o zachowaniu psa, cz.2

biały piesek

W poprzednim poście Wychowanie psa – 10 mitów o zachowaniu psa, cz.1 opisałam pierwsze pięć mitów, w które właściciele psów często wierzą, a które mają negatywny wpływ na zachowanie psa, jego problemy behawioralne i niszczą relacje pies-człowiek.

 

Oto druga część mitów o zachowaniu psów – bądź odpowiedzialnym właścicielem i zapoznaj się nimi, aby Twoja relacja z psem mogła być jeszcze lepsza, a pies był posłuszny.

 

Mit nr 6: „Pies, który załatwia się w domu, niszczy wszystko wokół i szczeka gdy tylko zostanie sam w domu, robi to dlatego, że jest złośliwy”

Mit ten jest na pewno bardzo szkodliwy, jeśli chodzi o relacje pies-człowiek. Psy nigdy nie robią czegoś na złość, chociaż wielu właścicieli psów tak właśnie rozumie ich zachowanie. Psy robią różne rzeczy, gdyż chcą dobrze, myślą że właśnie tak mają postępować, aby sprawić Ci przyjemność, lub też ich zachowanie jest skutkiem reakcji na wydarzenia, które mają miejsce w ich środowisku. Zachowaniom psa (tak jak i człowieka) często towarzyszy dużo różnych emocji, z których to pupile nie do końca zdają sobie sprawę.

 

Istnieją dwa racjonalne wytłumaczenia zachowań opisanych w tym micie. Pierwsze jest takie, że pies nie jest jeszcze dostatecznie wyszkolony i nie nauczył się manier panujących w domu. W przypadku braku bezpośredniego nadzoru, pies oddaje mocz, gdy ma pełny pęcherz (gdy ma pusty, czuje się dobrze), jego zachowanie staje się destrukcyjne (żuje poduszki, zjada kanapę, gryzie buty, zrywa zasłony), gdyż nikt go nie nauczył, że tak się nie robi. Szczekanie może uznać za zabawne, lub po prostu szczeka z nudów, a w odpowiedzi słyszy innego psa, dzięki czemu takie zachowanie samo w sobie staje się nagradzające.

 

Inne wyjaśnienie jest takie, że pies cierpi z powodu pewnego stopnia niebezpieczeństwa izolacji. Zachowania te są często objawem stresu, a jego zachowanie jest próbą złagodzenia niepokoju. Jeśli twój pies regularnie oddaje mocz (lub gorzej) w domu lub niszczy rzeczy w domu, kiedy jest sam, prawdopodobnie cierpi na tzw. lęk separacyjny (lęk przed samotnością). Zagadnienie to zostało szczegółowo opisane w szkoleniu „Sekrety Super Psa”.

 

Mit nr 7: „Jeśli będziesz karmić psa żywnością dla ludzi, nauczy się przez to żebrać przy stole”.

 

To jest głupie!. Jeden właściciel psa takie zachowanie nazwie „żebractwem”, a inny „uwagą”. Zachowania psa, które są wzmacniane, pupil będzie powtarzał. Żebranie przy stole nie ma nic wspólnego z tym, jaką karmą pies jest karmiony. Jeśli nie chcesz, aby Twój pies żebrał przy stole – to nie karm go ze stołu. Odpowiednio jeśli nie chcesz, aby pies żebrał przy blacie kuchennym, nie podawaj mu jedzenia z blatu. Problem żebrania również został szczegółowo opisany w kursie „Sekrety Super Psa”.

 

Mit nr 8: „On wie, że był zły/ zrobił źle, bo wygląda na winnego”

 

Ten mit jest bardzo szkodliwy, jeśli chodzi o relację pies-człowiek, gdyż najczęściej prowadzi do tego, że ludzie uważają, że pies wie co zrobił nie tak i musi zostać za to ukarany. W rzeczywistości jest tak, że pies wygląda na „winnego”, gdyż najprawdopodobniej odpowiada w ten sposób na postawę człowieka, który jest napięty i zły, a pies doskonale odczytuje wysyłane przez ludzi sygnały mowy ciała.

 

Aby poprawnie interpretować zachowanie swojego psa, każdy odpowiedzialny właściciel powinien znać język ciała swojego psa, aby móc się z nim poprawnie porozumieć. Jeśli chcesz się dowiedzieć, co Twój Pies chce Ci powiedzieć swoim zachowaniem weź udział w kursie „Sekrety Super Psa”.

 

Mit nr 9: „Kolczatka jest skuteczna, gdyż naśladuje zęby matki, które karciły psa w okresie jego szczenięctwa”

 

Jest to po prostu głupie stwierdzenie, które ktoś sobie wymyślił i „puścił dalej w obieg”. Niestety, ale takie myślenie nie prowadzi do niczego dobrego i wywołuje pogorszenie relacji pies-człowiek, a nawet może być niebezpieczne.

 

Owszem, przeważnie obroże te zapobiegają np. ciągnięciu psa, gdyż kolce zaciskają się na szyi pupila. W najlepszym wypadku jest to dla psa niewygodne, a w najgorszym sprawia mu ból. Pomimo iż „działa” ona na zaprzestanie takich zachowań jak np. ciągnięcie na smyczy, to dość, że jest to tylko „tymczasowe” (pies po prostu chce uniknąć bólu, więc się poddaje, ale bez obroży będzie się zachowywał tak samo), to jeszcze dodatkowo (podobnie jak inne narzędzia i techniki szkoleniowe, które są oparte na bólu i zastraszaniu) istnieje znaczne ryzyko niezamierzonych konsekwencji.

 

W przypadku zaczepienia kolczatki (a nawet zwykłego jej używania, np. na spacerze) podstawowym ryzykiem jest to, że pies będzie kojarzyć ból z czymś co normalnie występuje w jego środowisku – co może prowadzić do agresji, gdyż błędnie zidentyfikuje on przyczynę bólu. Innym przykładem niezamierzonych konsekwencji jest taka oto sytuacja:

Wyszedłeś na spacer z psem, który ma założoną kolczatkę. Psiak, chcąc się przywitać ze znaną mu osobą, czy też innym psem, spontanicznie wyrwał się do przodu (przez co doznał bólu zadanego kolcami obroży). Mylnie może uznać, iż to przedmiot jego zainteresowania go rani (i może stać się przez to agresywny w stosunku do tej osoby/ psa itp.).

 

Jeśli korzystałeś, lub zamierzałeś dopiero skorzystać z kolczaki to zalecam konsultację ze szkoleniowcem/ trenerem psów metodami pozytywnymi, aby dowiedzieć się o bardziej efektywnych i potencjalnie mniej szkodliwych metodach.

 

Mit nr 10: „Pies jest agresywny/ nieśmiały/ lękliwy, ponieważ na pewno był wykorzystywany w pewnym momencie jego życia”

 

Jest to mit bardzo rozpowszechniony. Istnieje wiele powodów, które mogły wpłynąć na agresję, nieśmiałość, czy lękliwość pupila. Brak właściwej socjalizacji stoi na czele tej listy (szczególnie jeśli chodzi o strach). Jeśli szczeniak nie uzyskał szerokiej gamy pozytywnych społecznych zaangażowań i doświadczeń w ciągu pierwszych 12 do 14 tygodni życia, najprawdopodobniej będzie bał się on nowych rzeczy (nawet już do końca życia). U niektórych psów brak socjalizacji może ujawniać się w postaci lęku, u innych w postaci agresji spowodowanej lękiem.

 

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o tym jak prawidłowo socjalizować szczeniaka, z jakimi osobami, powierzchniami, miejscami itp. go zapoznać, aby wyrósł na zdrowego i odważnego psa możesz o tym przeczytać w „Sekrety Super Psa”.

 

 Czy Ty Też Chcesz Mieć Grzecznego Psa?

darmowy kurs tresury psa              strzałka

         Imię: 
Adres email: 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

CommentLuv badge
Newsletter

Zapisz się na Bezpłatny Biuletyn Psiego Experta

Imię: Adres email:
   

i odbierz Darmowy 4-dniowy "Mini Kurs Sekrety Super Psa"              

    a w nim m.in.: Poznaj Sekrety Psiej Psychiki, Odkryj Psi Język, Odbierz ebooka:        

- oraz wiele więcej  
Archiwum
cleared